WELKOM OP DE WEBSITE VAN WIM ADEMA beeldend kunstenaar en publicist |
||
![]() |
|
De
interesse voor het visuele beeld was in 1997 zo sterk geworden, dat ik
besloot met de fotografie verder te gaan. Gedurende twee jaar volgde ik
lessen bij de beeldend kunstenaar en fotograaf Peter Langeveld,
hij overleed helaas in 2010. Hij maakte mij thuis in de wereld van de
fotografie, waardoor het uiteindelijk mogelijk werd om een eigen fotografische
beeldtaal te vinden. "Ik zal mij Peter blijven herinneren als een kritisch kunstenaar, scherp lettend op de autonome kracht van het fotografische beeld." Mijn ruimtelijke avontuur wilde ik eveneens blijven verkennen. Bij Elly van Ooijen, keramiste, zocht ik 1,5 jaar naar de geheimen van klei en vormen. Boeiend en belangrijk, mede dankzij een kundig en kritisch support van Elly, maar de fotografie werd uiteindelijk toch het meest belangrijk. De wereld van het glas en de vergankelijkheid van de natuurseizoenen werden inspiratiebronnen. |
|||||||||||
![]() |
|
Aanvankelijk
werkte ik de eerste jaren (1998-2002) heel ruimtelijk, Met glasmateriaal
en de macrotechniek zocht ik met de camera naar een 3-dimensionale vernieuwing.
Een andere beleving van vorm, licht en kleur. In het gebied van de 'beheerste'
scherpte en onscherpte vond ik een eigen beeldtaal. De foto's waren ruimtelijk
van karakter en konden vaak een monumentaal volume zichtbaar maken. De
close-up opnames waren, mede door de gebruikte films, geschikt om in blow-ups
uitvergroot te worden. Zij werden 3-dimensionaal van karakter. Door deze
vorm van fotografie bleef ik beeldhouwer en zocht ik op een nieuwe manier
naar het ruimtelijk perspectief. In die jaren was de KunstWinkel van Cornelis
te Rotterdam een gastvrije presentatieplaats. |
|||||||||||
![]() |
|
Vanaf
de herfst 2002 ontstond mijn fascinatie voor de natuur. De verandering
van de seizoenen, licht en donker, de kleuren, het tegenlicht en de kracht
van de zon brachten mij dichter bij de magie van de natuur. Met de camera
ging ik op pad temidden van bomen, struiken, takken, bladeren en zonlicht
dat doorlopend het beeld in mijn lens kon veranderen. Ook hier was de
'beheerste' scherpte en onscherpte van belang. Het bepaalde doorlopend
mijn zoektocht. Opmerkelijk was dat ik door de camera nieuwe visuele werelden
kon ontdekken. In fracties van een moment werden onverwachte beelden op
de film vastgelegd. Ook de bewegingen van de wind konden doorlopend een
fotografisch beeld mede bepalen. Contrasten tussen licht en donker bepaalden
het werkterrein. Ik ontdekte dat ik met de camera kon 'schilderen' en
met kleur en de natuur een unieke dimensie kon geven. Een autonome beeldtaal
ontstond. |
|||||||||||
![]() |
|
Ook
mijn visie op het gebruik van passepartouts veranderde. Sedert 2009 zocht
ik naar een meer autonome vormgeving, die beter aansloot bij vorm en inhoud
van mijn fotowerk. Met name het dominante lineaire karakter van passepartouts
werd voor mij steeds storender. Het moest toch mogelijk zijn om het passepartout
minder rechtlijnig te maken. Ik wilde ook het centrum van mijn foto's
versterken. Het gebied van de 'beheerste' scherpte en onscherpte extra
aandacht geven. Het 'ovale' passepartout was mijn eerste verandering.
De gebogen lijnen van dit passepartout geven precies de intimiteit die
nodig was. Met zacht zwart als kleur ontstond rust en diepte rondom de
kleuren en de vormen. Centraal blijft steeds de beeldtaal van de foto.
Met het passepartout hoop ik die taal te versterken en een extra balans
te geven. Ik sluit niet uit dat de vormgeving van de passepartouts steeds
vrijer gaat worden. |
|||||||||||
![]() |
|
Voor
het presenteren van het fotowerk maakte ik gebruik van de volgende ruimtes: |
|||||||||||
| |
|||||||||||||
![]() |
|
Hieronder
vindt u de specificaties van mijn fotowerk en waar u meer van mijn werk
kunt zien. Contactmogelijkheden |